Jaskinia zapomnianych snów to niezwykła, poruszająca filmowa podróż w przeszłość – w głąb ludzkiej kultury i tradycji. Herzog łączy tu talent reżysera, odkrywcy i poetyckiego filozofa, przedstawiając najstarsze odkryte dotąd obrazy stworzone przez człowieka. Film ma zatem olbrzymi potencjał edukacyjny, będąc cenną i niezwykle pouczającą lekcją na temat historii sztuki oraz prehistorii ludzkości. Setki naskalnych malowideł jaskini Chauvet prezentują co najmniej trzynaście różnych gatunków zwierząt, w tym: konie, bydło, lwy, pantery, niedźwiedzie, renifery, a nawet hieny. Prehistoryczni artyści zastosowali tu różnego rodzaju malarskie techniki, często niestosowane w innych znanych nam obecnie jaskiniach, co powoduje, że miejsce to stanowi jednocześnie ważne źródło wiedzy na temat życia człowieka w epoce paleolitu.

Paryż, rok 1913. Coco Chanel (Anna Mouglalis) znajduje się wśród widzów oglądających premierę skandalicznego “Święta wiosny” Igora Strawińskiego (Mads Mikkelsen). Dysonans rytmiczny partytury oraz szokująca choreografia wywołują prawdziwą burzę wśród konserwatywnej publiczności, zupełnie nie przygotowanej na muzyczną rewolucję. Coco jest pod dużym wrażeniem, kiedy Igor błyskawicznie opuszcza teatr. W 1920 roku dochodzi do ich ponownego spotkania. Interesy Coco rozkwitają w najlepsze, lecz jest ona pogrążona w żałobie po stracie swojego kochanka, Arthura “Boy” Capela (Anatole Taubman). Igor uciekł do Francji z powodu rosyjskiej rewolucji. Między projektantką a kompozytorem nawiązuje się natychmiastowa nić współczucia oraz wzajemna fascynacja. Coco zaprasza Igora wraz z żoną Kateriną (Yelena Morozova) i dziećmi do swojej nowej willi Bel Respiro w Garches. W trakcie upalnych miesięcy Coco i Igor zostają sekretnymi kochankami. Wraz z rozwojem płomiennego romansu ich praca staje się bardziej twórcza: Igor zaczyna komponować w zupełnie innym, bardziej liberalnym stylu, a Coco tworzy wraz z perfumiarzem, Ernestem Beaux (Nicolas Vaude), legendarny zapach Chanel No. 5. Tymczasem napięcie w willi staje się niemal nie do zniesienia..

Niemcy, lata 70. Dzieci pokolenia nazistów pod przywództwem Andreasa Baadera (Moritz Bleibtreu), byłej dziennikarki Ulrike Meinhof (Martina Gedeck) oraz Gudrun Ensslin (Johanna Wokalek) walczą przeciwko sprawie, która zdaje się dla nich być nową twarzą faszyzmu: polityce USA w Wietnamie, na Bliskim Wschodzie oraz w krajach Trzeciego Świata, wspieranej przez główne postacie z niemieckiej polityki, wymiaru sprawiedliwości i przemysłu. Założona przez Baadera, Meinhof i Ensslin Frakcja Czerwonej Armii wypowiada wojnę Republice Federalnej Niemiec. Są zabici, są ranni, sytuacja eskaluje, podstawy młodej jeszcze demokracji zostają wstrząśnięte. Człowiek, który co prawda nie toleruje czynów terrorystów, ale mimo to próbuje je zrozumieć to tropiący ich naczelnik urzędu kryminalnego Horst Herold (Bruno Ganz). Mimo sukcesów w ściganiu terrorystów jest świadomy, ze sama tylko policja nie jest w stanie powstrzymać spirali przemocy.